ବରଧରା ହେଲା ଦୋକାନ ଛେକରେ
ବରଣ ସାଇ ଦାଣ୍ଡର
ଶଳାଭାଇମାନେ ଚନ୍ଧୁଅ କରିଣ
ପରବେଶ ହେଲେ ଘର
ବସାଇ ଗଦି ଉପର
କୁଳ ପୁରୋହିତେ! ଲଗନ ଗଡିବ
ବେଗେ ବେଦୀକାମ ସାର ।।
ପ୍ରଥମ ବରଣ ସରିବା ଉତ୍ତାରେ
ଦିତୀୟ ବରଣ ହେଲା
କନିଆଁ ବାସକୁ ମନ୍ତୁରେଇ ସାରି
ଭିତରକୁ ପଠାଗଲା
ହୁଳୁହୁଳି ପକା ଭଲା
ସୁନାନାକୀ ଝିଅ ଆସିବ ବେଦୀକୁ
ସେନ୍ତରା ପଟିଟା ମେଲା ।।
ବର-କନିଆଁ'ଙ୍କ ଯୁଗଳ ମୂରତ୍ତି
ସତେ ରଘୁନାଥ ସୀତା
ଆମଗାଆଁ ଚୁଚା ଆଖିରେ ସତେକି
ଭୋଳାନାଥ ଶୈଳସୂତା
ବାଜୁଚି ରିବନ ଫିତା
କନ୍ଯାପିତାମୁହଁ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ଦିଶେ
ବରପିତା ମୁହଁ ଶେତା ।।
ଯଥାରାବଣସ୍ଯ ମନ୍ଦୋନ୍ଦରୀ ତଥା
ନଳ ପାଇଁ ଦମୟନ୍ତୀ
ଲଜ୍ଜା ହୋମଅଗ୍ନି ଜଳେ ଦିକିଦିକି
ପଡିଲାଣି ହାତଗଣ୍ଠି
ଶାଳୀଟା ବସିଛି ରେଣ୍ଠି
ଝୁମୁକା ହଳୁଟେ କାନକୁ ନଦେଲେ
ଖୋଲିବନି କୁଶ ଗଣ୍ଠି ।।
ସମଦାସମୁଦି ହେଲେ କୋଳାକୋଳି
ଠିଆହୋଇ ବେଦୀପରେ
କରପତ୍ର ଯୋଡି କନିଆଁ ବାପଟା
ସମୁଦିଙ୍କୁ ଅଳିକରେ
ଆକୁଳେ ମିନତି କରେ
ଝିଅ ଦଶଦୋଷ କ୍ଷମା କରିବାକୁ
ବରପିତା ହାତ ଧରେ ।।
ପୁଅଟିଏ ଦେଇ ଝିଅଟେ ପାଇଲି
ଧରିବିନି ବୋହୂ ଦୋଷ
କାହିଁକି କେଜାଣି ମନଟା ମୋହର
ହଉଅଛି ଉଠବସ
ଓଠରେ ମଳିନ ହସ
ଛାଡିଦେବେ ଯଦି ଜରାନିବାସରେ
ଜୀବନ ହୋଇବ ବିଷ ।।
ଝିଅ ବୋହୂହୁଏ କେବେଭୁଲେନାହିଁ
ନିଜ ବାପଭାଇ ଘର
ଶାଶୁଶଶୁରଙ୍କୁ ପର କରିଦିଏ
ସ୍ଵାମୀ ତା ପୋଷା କୁକୁର
ସଲିଳ ସିଲଟ ସାର
ଅଲଖଣୀ ଝିଅ ନିଲଠା ପୁଅକୁ
ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ ହେ ଈଶ୍ୱର !!!
ସଲିଳ କୁମାର ସ୍ଵାଇଁ, ଶିକ୍ଷକ
ସୁନ୍ଦରପୁର ପ୍ର. ଉ. ପ୍ରା. ବିଦ୍ୟାଳୟ
