![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmQKcVRDOF8YQzrxje-avjhR1SYQeZReuEHt2Pyr1P5zfzD9QyBIUJd6V-WGURWkPlE-YWnxFGl-duqCk_oEFM4adOgIArK_quc83as7Xe0xgEyR6hbK1RlNIVt9fL4oq6IoLzE6l5oDY/s1600/unknown.png)
କିଏ ଏଠି ଚିହ୍ନିଛି କାହାକୁ ; ସଭିଏଁ ଅଚିହ୍ନା
ଯାହାକୁ ବି ଚିହ୍ନିଛ ବୋଲି କହୁଛ
ସମୟେ, ଅସମୟେ, ଦରକାର ବେଳେ
ସେ ମଧ୍ୟ ଦିଏ ନାହିଁ ଚିହ୍ନା ।।
ବେଳେ ବେଳେ ବାପା, ପୁଅ ,
ଭାଇ ବା ,ଭଉଣୀ
କହିଥାନ୍ତି ମୁଁ ତାକୁ ଚିହ୍ନିନି;
ଜନ୍ମ କଲା ମାଆକୁତ
ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମେ ଛାଡ଼ିଦେଇ ପୁଅ,
କହିଥାଏ ରାସ୍ତା ରେ ବୁଲୁଥିବା
ଏ ଗୋଟେ ଅସହାୟା ଭିକାରୁଣୀ ।।
ନିଜକୁ ନିଜେ କ'ଣ ଚିହ୍ନିଛି ମଣିଷ ?
ମୁଁ ତ ମୋ ପାଇଁ ଅଚିହ୍ନା,
ତେବେ କୁହ କିଏ କାର ଚିହ୍ନା ?
ମାୟାରେ ବାୟା ସବୁ
ବିଷୟା ବିଷ ପ୍ରଭାବରେ ଏଠି
ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତ ଙ୍କର ଚିହ୍ନା , କିନ୍ତୁ
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପରପାରେ ସମସ୍ତେ ଅଚିହ୍ନା ।।
ଅର୍ଜୁନ ଙ୍କ ପୁତ୍ର ଚକ୍ରବ୍ୟୁହେ ହେଲା ପରାହତ
ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଥରେ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କ ସହିତ
ସ୍ୱର୍ଗେ ହେଲା ଭେଟ
କହିପକାଇଲେ ହେଇ ମୋର ପୁତ୍ର
ଏଇ ଅଭିମନ୍ୟୁ ତ ?
ଅଭିମନ୍ୟୁ ଉତ୍ତରିଲେ
କିଏ ତୁମେ ନର ?
ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ମାନବ
କୁହମୋତେ ପୁତ୍ର;
ତୁମେତ ଗୋଟେ ଅଚିହ୍ନା ମଣିଷ ।।
0 Comments
You can write now your valuable comments here. Off-topic comments may be removed or deleted without prior notice.